วันนี้ตื่นมาก็ขอเที่ยวอีกก่อนกลับเมืองไทย พวกเราเริ่มวันด้วยการไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันแถวๆ โรงแรมกันก่อน ร้านเป็ดพื้นเมืองก็ทานมาแล้ว ฮืมมมม วันนี้ป้าปอมขอทานอะไรก็ได้ที่อยู่ในห้องแอร์ เดินผ่านมาเห็นร้านนึงดูดีเหมือน fastfood อาหารญี่ปุ่นหรือเกาหลี นี่แหละ เหอ เหอ มาฮ่องกงแต่ทานร้านนี้ ก็น่ะ ที่เมืองไทยไม่มี อะไรอะไรก็น่าทานไปหมด
ร้าน Yoshinoya เป็นร้านอาหารจานด่วน beef bowl แบบญี่ปุ่น อร่อยดีเหมือนกันน่าจะมาเปิดที่เมืองไทย เอ หรือเราจะเอามาเปิดที่เมืองไทยดีน้อ ท่าทางจะขายดีแน่ๆ อิอิอิ
แต่ก่อนที่พวกเราจะเข้าไปทานอาหารที่ร้านนี้กันน้องโปรก็เกิดไม่ยอมเข้าไปทานขึ้นมา ดึงดัน
ว่าจะต้องไปนั้งรถรางสองชั้นให้ได้ คืออยากจะนั้งมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่ไม่ได้นั้ง แม่ปัวสัญญาไว้แล้วน๊าว่าจะพาไปนั้ง ไม่ยอมไม่ยอมไม่ยอม โอเคโอเค แม่ยอมแล้ว เดี๋ยวเราไปนั้งกันสองคน ส่วนป้าปอม พี่เฟริน และ น้องเฟรน ไปนั้งเย็นๆ ใจหาอะไรทานไปก่อนก็แล้วกัน
ฮืมมม พูดแล้วแม่ปัวก็คว้ามือน้องโปรวิ่งขึ้นรถรางไปเลย นั้งไปประมาณ ห้า ป้าย ป่ะ เราลงได้ เดี๋ยวนั้งย้อนกลับไปที่เดิม แต่ อ่าวววววววววว แม่ลืมดูว่า เมื่อกี้เรานั้งรถเบอร์อะไรมา เอาไงดี ขอแม่เดินไปเช็คที่ป้ายบอกตารางการวิ่งของรถรางก่อนน่ะ ฮืมมมมม แล้วก็ได้เบอร์นึงมา รอแล้วรออีก รถก็ไม่มาซักที แม่ปัวคิดไปคิดมา ดูเหมือนคุ้นๆ ว่ามันก็มีแค่รางเดียวนี่นา นั้งๆ ไปเหอะ เดี๋ยวก็คงผ่านที่เราขึ้นเมื่อกี้เองแหละ และแล้วมันก็ผ่านจริงๆ ผ่านเลยไปสถานีนึง ฮา ฮา ฮา เป็นไงหล่ะ ต้องเดินลงไปแล้วก็นั้งย้อนกลับมาอีกที แม่ปัวน้อ อยากให้โปรนั้งหลายๆ รอบก็ไม่บอก เลยได้นั้งทั้งชั้นบนชั้นล่างสมใจโปรเลย
กว่าจะได้กลับมาหาป้าปอม ก็ปาไป เกือบชั่วโมง เหอๆ สนุกจริงๆ ป้าปอมอย่าง งง ว่า พวกเราสองคนหายไปไหนมา มาถึงก็เลยสั่งอะไรอร่อยๆ มาทานให้หายหิวซะเลย มีข้าวซุบเห็ด ถูกใจโปรด้วย ผลัดกันไปเดินเที่ยว ป้าปอมรอนานจนน้องเฟรนหลับไปเลย ตอนนี้ป้าปอมกับพี่เฟรินก็เลยไปหาซื้อของกันแถวๆ นี้ก่อน แม่ปัวกับโปรก็ทานข้าวเฝ้าน้องเฟรนไปก่อน
ทานข้าวเสร็จ ก็ไปหาที่เที่ยวดีกว่า แม่ปัวคิดไว้หลายที่เลย แต่พวกเราสรุปกันว่า ไปแบบที่ที่มีสาระหน่อยละกัน เพราะว่า ถ้าจะไปช๊อป ก็ไม่ดีเพราะเด็กๆ คงจะวุ่นวายน่าดู หรือจะไป Toy R Us ก็งั้นๆ ซื้อของเล่นกันเยอะแล้วจากดิสนี้ แค่นี้ก็ไม่มีที่ใส่ของแล้ว กันความวุ่นวายไม่ไปดีกว่า งั้น ก็ไปพิพิธภัณฑ์ ก็แล้วกันน๊า ตอนแรกแม่ปัวดูในแผนที่ ดูเหมือนจะง่ายมาก เค้าบอกว่าเดินนิดเดียวจากสถานี MTR แต่................................ แม่ปัวบอกว่าเดินแค่ 5-10 นาทีตามที่คู่มือแนะนำท่องเที่ยวเค้าบอกหน่ะ คงแบบเดินแบบชิวๆ ไม่มีเด็ก แต่พวกเรามีเด็กนี่สิ นี่เดินมา 10 นาทีแล้วยังไม่ถึงเลย ไหนขอดูแผนที่อีกที เออ แม่ปัวนำทางผิดนี่เอง พอเลย ป้าปอมบอกเรียก taxi เลยคนแถวนั้นบอกว่า taxi เค้าไม่ไปหรอกเดินไปก็ได้ใกล้นิดเดียว เหอๆ ไม่เชื่อหรอกอย่าลืมว่าเรามีเด็กน๊าไหนลองเรียก taxi ดูก่อนว่าจะไปป่าว นี่ไงเค้าไปจิงๆ ด้วยพอกันที เราจะไม่เดินอีก ฮ่าๆ ๆๆ ๆ ๆๆ
ที่นี่ดูมีสาระมากๆๆ เรามีเวลานิดหน่อย แค่ไม่ถึงสองชั่วโมง ก็เลยต้องเดินดูแบบเร็วๆ นิดนึง แต่จริงๆ เด็กๆ ก็ยังเล็กเกินไป ก็เลยไม่จำเป็นต้องรู้ detail อะไรมากมาย แต่แค่นี้ก็ตื่นตาตื่นใจน่าดูแล้ว เค้ามี children zone ด้วย ทำได้ดีพอสมควรเลยแหละแต่ว่า เล็กไปหน่อย
น้องเฟรน ตื่นเต้นกับลูกบอลที่ลอยขึ้นไปได้ ของง่ายๆแต่ก็ทำให้เด็กๆ ของเราตื่นเต้นได้มากเลยแหละ เพราะแค่โยนบอลไปที่ช่องเป่าลม ก็ดันให้ลูกบอยลอยขึ้นไป
มุมเสียงสะท้อน เค้าจะจัดเครื่องเล่นไว้ให้เด็กๆ ลองเคาะ และ ลองฟังเสียงที่แตกต่างกันดู
มุมภาพลวงตา
มุมยานพาหนะ ก็จะแสดงสิ่งที่ทำให้เครื่องยนต์ต่างๆขับเคลื่อนไปได้ เช่นเครื่องร่อน เรือ และ เรือ และ ก็มีลมที่แสดงให้เห็นว่าเรือใบคลื่อนทีไปได้อย่างไร
มุมนี้เป็นมุมของแม่เหล็ก ก็จะมีให้เด็กๆ ลองทดสอบการดึงดูดของแม่เหล็กด้วย
มุมสุดท้ายที่พวกเราไปชม ก็คือมุมการก่อสร้างนั้นเอง จำมีจำลองรถเครน และรถตักดินให้เด็กๆ ได้ลองขึ้นไปนั้งด้วย
แล้วก็ถึงเวลาที่พวกเราจะต้องรีบกลับไปที่โรงแรมเพื่อที่จะเอากระเป๋าแล้วเดินทางต่อไปที่สนามบินแล้ว ต้องเผื่อเวลาว้สามชั่วโมงเลยแหละ เพราะว่า จากโรงแรมไปสนามบินก็ปาไปเกือบชั่วโมงแล้ว แล้วไหนจะเดินช๊อปในสนามบินอีก เพราะป้าปอมบอกว่าของช๊อปมองหาอะไรให้ตัวเองหน่อยก็แล้วกัน นี่มาถึงฮ่องกง ยังไม่ได้ซื้ออะไรให้ตัวเองเป็นชิ้นเป็นอันเลยน๊า
คราวนี้พวกเราไม่ต้องการทรมานด้วยการนั้ง airport express ไปสนามบินแล้ว เพราะนึกถึงระยะทางที่ต้องขนกระเป๋าแล้วเดินไปยังรถไฟแล้วไม่ไหวเลย ขอขึ้น taxi ไปก็แล้วกัน เด็กๆ ก็ได้นั้งรถไฟสมใจไปแล้วนี่นา ตอนนี้พวกเราขอเอาสบายไว้ก่อนก็แล้วกันน่ะ พอถึงสนามบิน taxi คิดเงินมาแล้วเป็นเงินไทยก็ สามพันกว่า บาท เหอๆๆ นั้ง taxi แพงมากแต่ก็นะไม่มีทางเลือกนี่นา ดีกว่าต้องเดินขนของกันอย่างไกลในรถไฟใต้ดิน
ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีเรื่องตื่นเต้นอะไรอีกแล้ว แต่แล้วก็มีจนได้ เพราะป้าปอมเปิดดู ticket ดันเห็น departure เป็นเวลา 8am แย่แล้ว ตอนนี้ 4pm เราตกเครื่องบินไปแล้วนี่ กรี๊ด ทำไงดี พวกเราตกใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พอตั้งสติได้นิดนึงก็ลองดู ticket ของคนอื่นๆ ดู อ๋อของน้องเฟรน คนเดียวที่ผิดพลาด แต่ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร เพราะว่าไงไงน้องเฟรนก็ไม่มีที่นั้งอยู่แล้วอายุแค่ขวบกว่าๆ ไงไงก็ต้องนั้งกับแม่ปอม แต่กว่าเค้าจะจัดการแก้ตั๋วให้ก็ใช้เวลาพอสมควรทีเดียว แย่เลยเสียเวลาช๊อปนาทีสุดท้ายจริงๆ ว่าแต่ว่าเพิ่งนึกได้ว่าลืมซื้อของฝาก คุณพ่อทั้งสองคนที่รออยู่ที่บ้าน ป้าปอมและแม่ปัวก็เลย ซื้อลิ้นเป็ดที่เค้าขายเป็นถุงในสนามบินให้ไปเล่นๆ ก่อนก็แล้วกันน่ะ ไม่รู้จะอร่อยหรือปล่าว แต่ถุงใหญ่มากๆๆ เลย สังเกตได้จากที่วางเทียบไว้กับ camcoder ฮิฮิฮิ
BYE BYE HONGKONG ทริบสุดสนุกและมากด้วยความวุ่นวายของพวกเรา
